ਮ੍ਰਿਗ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ !!
ਅਸੀਂ ਰੂਹਾਂ `ਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ ਰੂਹ ਨਾ ਬਣੇ,
ਉਹ ਸ਼ਰੀਰਾਂ `ਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ ਰੂਹ ਹੀ ਰਹੇ ।
ਸਾਡੀ ਚਾਹਤ ਹੀ ਮਿਰਗ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰਹੀ,
ਉਹ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਵਾਂਗੂ ਅਛੂਹ ਹੀ ਰਹੇ ।।
ਮੈਂ ਜਮਾਨੇ ਤੋਂ ਏਹੋ ਹੀ ਸਿਖਿਆ ਸੁਣੀ,
ਉਹਦੇ ਹੁਕਮਾਂ `ਚ ਨੱਚੋ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ ।
ਉਹਦੀ ਚਾਹਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਬਿਨਾਂ,
ਦਿਲੋਂ ਕੀਤੇ ਤਰੱਦਦ ਵੀ ਠੁੱਸ ਹੋਣਗੇ ।
ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਤੇ ਸੁਪਨੇ `ਚ ਅੰਤਰ ਰਿਹਾ,
ਮੇਰੀ-ਤੇਰੀ ਰਹੀ, ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਰਹੇ ।
ਅਸੀਂ ਰੂਹਾਂ `ਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ,,,,,,,,,,,,,।।
ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆਂ ਨਜਰ ਤੋਂ ਪਰਾਂ,
ਜਦੋਂ ਨਜਰਾਂ ਚ ਆ ਗਏ ਤਾਂ ਕੀ ਬੋਲਦੇ ।
ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਣ ਦੀ,
ਉਹਨਾਂ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਅਸੀਂ ਖੋਲਦੇ ।
ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਨਜ਼ਰੀਆ ਦੇਖਣ ਦਾ ਨਵਾਂ,
ਤਾਂ ਵੀ ਦੇਖਣ ਦੀ ਉਹ ਆਰਜੂ ਹੀ ਰਹੇ ।
ਅਸੀਂ ਰੂਹਾਂ `ਚ ਰਹਿਕੇ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,।।
ਲੱਗਾ ਮੰਜਿਲ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਜਦ ਸੀ ਪਤਾ,
ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਦੇ ਵੱਲ ਹੀ ਇਸ਼ਾਰੇ ਹੋਏ ।
ਜੀਹਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀ ਅੰਬਰਾਂ ਚ ਭਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ,
ਮੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਮੈ ਸੁਣਿਆ ਉਤਾਰੇ ਹੋਏ ।
ਹੁੰਦੀ ਜੱਗ ਤੇ ਪਿਆਸੇ ਨੂੰ ਖੂਹ ਦੀ ਤਲਾਸ਼,
ਪਏ ਤੱਕਦੇ ਪਿਆਸੇ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵੀ ਰਹੇ ।।
ਅਸੀਂ ਰੂਹਾਂ `ਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ,,,,,,,,,,,,,।।
ਉਹਨੂੰ ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਤੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀ,
ਇਹਨਾ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਵੇਂ ਹਨੇਰਾ ਰਿਹਾ ।
ਮੈਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੱਸਣ ਤੇ ਲੱਗਿਆਂ ਜਿਵੇਂ,
ਹੁੰਦਾ ਨਾਲ਼ੇੇ ਹੀ ਉਸਦਾ ਵਸੇਰਾ ਰਿਹਾ ।
ਮੈਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੀ ਨਾਂ ਸਮਝ ਪਈ,
ਕਾਹਤੋਂ ਦਰਸ਼ਣ ਉਹਦੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੀ ਰਹੇ ।।
ਅਸੀਂ ਰੂਹਾਂ ਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ ਰੂਹ ਨਾ ਬਣੇ,
ਉਹ ਅਸਾਡੇ ਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ ਰੂਹ ਹੀ ਰਹੇ ।।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਸਾਲ (ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ)
gsbarsal@gmail.com
