ਜਜ਼ਬਾਤ !!

ਜਜ਼ਬਾਤ !!

ਤੜਪ ਜਜ਼ਬਾਤ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।

ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਲਮ ਕੋਲੋਂ ਕਿਓਂ ਹੁਣ ਡਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦਸਦਾਂ ਏਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਦੇ ਨੁਸਖੇ,

ਆਪਣੀ ਵਾਰ ਜੀਵਨ ਬਾਝ ਹੀ ਕਿਓਂ ਮਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਤੇਰੀ ਕਲਮ ਲਿਖਤੀ ਫਲਸਫੇ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਉਂਦੀ ਏ,

ਕਿਓਂ ਵਿਓਹਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖੁਦੀ ਪਾਸੇ ਧਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਵਰਾਉਣਾ ਜੱਗ ਨੂੰ ਕੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਤੇ ਰੋ ਰਿਹੈਂ ਖੁਦ ਹੀ,

ਤਵੱਕੋਂ ਚਿਣਗ ਦੀ ਕਾਹਦੀ, ਤੂੰ ਆਪੇ ਠਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਜਿਹੜੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,

ਮਾਨਵ ਜੀ ਰਹੇ ਤੂੰ ਬੈਠਕੇ ਸਭ ਜਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਖੜਨਾ ਸੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਤਣਕੇ ਜਾਬਰਾਂ ਅੱਗੇ,

ਪਰ ਤੂੰ ਆਪ ਦਿਲ ਦੇ ਵਹਿਣ ਅੱਗੇ ਖਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਤੇਰੀ ਲਿਖਤ ਜੇਕਰ ਸਮੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ,

ਕਾਲੇ ਕਰ ਰਿਹੈਂ ਤੇ ਕਾਗਜਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।

ਨਾ ਕੁਝ ਦੇਖਣਾ, ਸੁਨਣਾਂ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੱਕ ਲਈ ਕਹਿਣਾ

ਗਾਂਧੀ-ਬਾਦਰਾਂ ਵਾਂਗਰ ਬਹਾਨੇ ਘੜ ਰਿਹੈਂ ਸ਼ਾਇਰ ।।।।

ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਸਾਲ ( ਯੂ ਐਸ ਏ )

ਮੈਜਿਕ ਅਤੇ ਲੌਜਿਕ !

ਮੈਜਿਕ ਅਤੇ ਲੌਜਿਕ !

ਮਨੁੱਖੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਜਦ ਤੋਂ,

ਇਹ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਆਇਆ ਹੈ ।

ਜੱਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ,

ਸੰਚਾਰ ਛਾਇਆ ਹੈ ।।

ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਦਰ,

ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕੀ ?

ਮਿੰਟਾ ਤੇ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੰਦੇ,

ਭੇਤ ਪਾਇਆ ਹੈ ।।

ਦਿਖਾਕੇ ਉਲਟ ਕੁਦਰਤ ਦੀ,

ਰਚੀ ਨਿਯਮਾਵਲੀ ਕੋਲੋਂ ।

ਰਿਹਾ ਇਹ ਕਰਿਸ਼ਮਿਆਂ ਤੇ ਕਰਾਮਾਤਾਂ,

ਵਰਗਲਾਇਆ ਹੈ ।।

ਆਈ ਸੂਝ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਸਦਕਾ,

ਇਸਨੇ ਜਾਣਿਆਂ ।

ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਸੋਚ ਖੂੰਡੀ ਕਰਨ ਦਾ,

ਜੁਗਾੜ ਲਾਇਆ ਹੈ ।।

ਗਿਆਨੋਂ ਸੱਖਣਾ ਹਨੇਰਿਆਂ ਤੋਂ,

ਡਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ।

ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਉੱਠਿਆ,

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਆਇਆ ਹੈ ।।

ਜਿਸਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਉਹ ਨਾਗ,

ਡਰ-ਡਰ ਲੁੱਟ ਹੁੰਦਾ ਰਿਹਾ ।

ਗਲ਼ ਤੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਆਖਿਰ,

ਪਰੇ ਰੱਸਾ ਵਗਾਹਿਆ ਹੈ ।।

ਉਸਦੇ ਸੈਲਫ-ਹਿਪਨੋਟਾਈਜ ਲਈ,

ਮੰਤਰ ਜੋ ਦੱਸੇ ਸੀ ।

ਉਸਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਚੋਂ ਗਿਆਨ ਲੱਭ,

ਜੀਵਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ।।

ਜਦ ਤੋਂ ਲੌਜਿਕਾਂ ਦੀ ਜੱਗ ਅੰਦਰ,

ਗੱਲ ਚੱਲੀ ਹੈ ।

ਲਗਭੱਗ ਮੈਜਿਕਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਦਾ,

ਹੋਇਆ ਸਫਾਇਆ ਹੈ ।।

ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ‘ਬਰਸਾਲ’ (ਕੈਲਿਫੋਰਨੀਆਂ)

ਰੱਬ ਦੇ ਦਾਸ

ਰੱਬ ਦੇ ਦਾਸ !

ਹੁਕਮ-ਨਿਯਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੜ੍ਹਕੇ,

ਬਦਲਨ ਦੀ ਕਰਦੇ ਅਰਦਾਸ ।

ਫਿਰ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਰੱਬ ਦੇ ਦਾਸ ।।

'ਇਕਾ ਬਾਣੀ ਇਕੁ ਗੁਰੁ' ਕਹਿਕੇ,

ਸੋਚ ਨਾ ਛੱਡਣ ਬਿਪਰੀ ।

ਬਚਿੱਤਰੀ ਬੜੇ ਚਲਿੱਤਰੀ ।।

ਗੁਰ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਖਾਤਿਰ,

ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ ਧੰਦਾ ।

ਪੁਜਾਰੀ ਸਦਾ ਹੀ ਗੰਦਾ ।।

ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਯਾਦਾਂ ਢਾਹਕੇ,

ਉੱਪਰ ਲਾਤਾ ਸੰਗਮਰਮਰ ।

ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਹੁਣ ਕੀ ਏ ਡਰ ।।

ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਸਕੂਲ ਬਣਾਤੇ,

ਬਿਪਰੀ ਪੂਜਾ-ਘਰ ।

ਕਿੰਝ ਆਖੀਏ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ।।

ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਆਖ ਕਛਹਿਰੇ,

ਵਾਂਗ ਜਨੇਊਆਂ ਪਾਏ ।

ਗੁਰ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਾਏ-ਬਾਏ ।।

ਬਿਪਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖ ਨੇ ਕਹਿੰਦੇ,

ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਕਾਮਰੇਡ ।

ਬਿੱਜੂ-ਬੂਝੜ-ਧੂਤੇ-ਭੇਡ ।।

ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ‘ਬਰਸਾਲ’ (ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ )

ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਤਰਕ !

ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਤਰਕ !

ਸ਼ਰਧਾ ਤਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਘੜਦੀ,

ਸੱਚ, ਨਿਯਮ ਦੇ ਸਿਖਰ ਖੜਾ ਹੈ ।

ਗੁਰਮਤਿ ਖੜਦੀ ਸੱਚ-ਤਰਕ ਤੇ,

ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਤਾਂ ਬਿਪਰ ਖੜਾ ਹੈ ।।

ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਬਣਕੇ ਚੇਲਾ,

ਗਿਆਨ ਰਤਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਫਿਰਦਾ ।

ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਅਰਦਾਸੀਂ ਮੰਗੇ,

ਉਸ ਬਿਬੇਕ ਨੂੰ ਵਿਸਰ ਖੜਾ ਹੈ ।।

ਸਿੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੇਵਾ ਜੱਗ ਦੀ,

ਬਿਪਰੀ ਪੂਜਾ ਝਾਕ ਖਿਆਲੀ ।

ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਾਵਣ ਵਾਲਾ,

ਮਿਥਿਹਾਸਿਕ ਜੋ ਜਿਕਰ ਖੜਾ ਹੈ ।।

ਸਿੱਖ ਦੀ ਰਹਿਤ ਹੈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ,

ਸਿੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜੱਗੋਂ ਨਿਆਰੀ ।

ਹਿੰਦ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲਾ,

ਫਿਰ ਭੀ ਕਾਹਤੋਂ ਫਿਕਰ ਖੜਾ ਹੈ ।।

ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ,

ਬੋਲੇ ਜਿਹੜਾ ਗੱਪ-ਕਥਾਵਾਂ ।

ਗਿਆਨ-ਤਰਕ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਰਗੇ,

ਸਮਝੋ ਖਾਈਂ ਛਿੱਤਰ ਖੜਾ ਹੈ ।।

ਧਰਮ ਆਖਕੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨਾਂ,

ਮਜਹਬੀਂ-ਵਰਗੀਂ ਉਲਝੀ ਜਾਣਾਂ ।

ਸੁਰਤ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ-ਉੱਲੂ,

ਅੱਖਾਂ ਮੀਚੀ ਜਿੱਚਰ ਖੜਾ ਹੈ ।।

ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ‘ਬਰਸਾਲ’ (ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ)